Earnewâld is in rep en roer. Gerhard Pietersma heeft van de Commissie Langweer de vererende uitnodiging gehad om op de Oeral Thús van Jacob Huisman voor de Langweerders te zeilen, als opvolger van Anne Tjerkstra. Hij doet het niet.
De hele skûtsjegemeenschap volgt ademloos wat Bert Kuiper, Jan Wassenaar, Albert van Keimpema en andere liefhebbers in Langweer bedenken om zich de komende jaren weer in de prijzen te zeilen. Een hardnekkig gerucht wilde dat Ulbe Zwaga jr. was gevraagd. Maar Bert Kuiper heeft zelf aan de vorige SKS-voorzitter beloofd dat dit niet zou gebeuren.
Er is een oud gezegde in de Friese schipperswereld: ‘ast ien Meeter fan dy ôf slachst, krigest twa werom.’ Dat dateert nog uit de tijd dat de broers Lodewijk en Siete Meeter de grote smaakmakers bij de SKS waren. Als ze het niet te druk met het bekampen van elkaar hadden, maar dat hadden ze meestal wel, vormden ze een geducht span.
Het was, van 1968 tot 1976, de tijd van een over lange jaren uitgesmeerde familievete tussen ‘de Meeters en de Zwaga’s’. Eerst Lodewijk en Siete tegen Ulbe senior en oudste zoon Rienk, daarna tegen Rienk, Lammert en Jeen. Dat verwaterde toen het bolwerk van de beroepsschippers werd aangetast. Eerst was er de benoeming van Frico-chauffeur Joop Mink op Grou in 1976 en vervolgens in 1977 de discussie over de beperking van de tuigages.
De Zwaga’s zijn even uit de vloot. Ulbe van Rienk is in 2006 door het SKS-bestuur verwijderd na een serie conflicten. En Ulbe van Jeen en Ulbe van Lammert zijn nog niet door een SKS-commissie tot het hoge ambt geroepen.
Maandag 12 januari is de oud-schipper van het Woudsender skûtsje Keimpe van der Meulen op 76-jarige leeftijd overleden. Hij woonde de laatste tijd in zorgcentrum Bloemkamp in Bolsward. De binnenschipper Keimpe was een van de drie zonen van de grote schipper Klaas van der Meulen, een van de redders van het skûtsjesilen. Hij was erbij toen zijn vader in 1973 in Stavoren tijdens een stormachtige wedstrijd na een hartinfarct overleed. Als oudste zoon werd hij zijn eerste opvolger. In de familie was namelijk besloten dat de broers Keimpe, Teake en Ype elk dertien jaar schipper zouden zijn. Keimpe werd in 1985 kampioen bij de SKS. In 1982 was hij al tweede geworden. Vaak zeilde hij met Woudsend goed mee in de middenmoot, maar vooral in de jaren tachtig behoorde hij tot de favorieten. Het eerste jaar dat zijn broer Teake stuurde, in 1987, was hij er aanvankelijk niet bij. Hij wilde zijn broer niet voor de voeten lopen. Maar toen die zich naar de kop van het klassement zeilde, wilde hij er weer bij zijn. Wat dat betreft leek hij op zijn vader.
Keimpe was in en buiten het zeilen een rustig mens, wars van conflicten. Hij zocht ook de harmonie toen het er in de jaren 1974-’78 bij het skûtsjesilen en in de vergaderkamers Spaans aan toe ging. Maar bijgestaan door zijn broers ging hij in de strijd een confrontatie nooit uit de weg. Zo was hij in de mooiste jaren van het naoorlogse skûtsjesilen een van de smaakmakers.
Het was zaterdag overal feest met skûtsjes in de hoofdrol. Bij Huizen voer een sterke vloot IFKS-skûtsjes, in Balk trokken sterke mannen skûtsjes zo snel mogelijk veertig meter vooruit en op de Snitser Mar was het vol met skûtsjes en pramen. Eerst zeilden de ‘amateurs’ van de SKS hun wedstrijden. Vervolgens werd een bedrijfsjubileum gevierd met 26 pramen en 12 skûtsjes. In Huizen werd onder ideale omstandigheden – prachtig weer, schitterende entourage – twee keer gezeild. De sterksten waren aanwezig. Walter de Vries won in de A-klasse met de Goede Verwachting. Martin Vlasbloem met de Verwisseling werd tweede, Delmer Los met de Grutte Pier derde. In de B-klasse was de prijs voor Johannes de Vries met de Gerrit de Vries, Bouke van der Vaart werd tweede met de Goede Verwachting en De Opsjitter werd derde.